رازداری در کار فرهنگی
انتشار: 26 خرد ماه 1394 ساعت 11:03 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ،وبلاگ «ندای یکی بسیجی عاشق» نوشت:


رازداری تو کار فرهنگی خیلی مهم است؛ چون با مردم سرکار داریم با مسئولین سرکار داریم با خانواده ها با بچه ها و … سر کار داریم.
پس باید رازدار باشیم نباید حرف جابجا کنیم یا از حرف ها یا حرکات برا خودت مدرک بسازی تا یک روزی بدردت بخوره ،از الان بگم هر کس این روش را دارد محکوم به شکست خواهد بود می فرمایید نه پس برید جلو.
رفیقی داشتم و دارم که یکبار بحثی شد و با تمام مدارک و حرف های که داشت قطعا پیروز می شد ولی بخاطر بعضی مصلحت ها سکوت کرد و خودش آبروش رفت. بهش گفتم دیونه چرا برای چی آبروتو حفظ نکردی ،میدونی برام چی گفت که اون لحظه اشکم در آمد.
گفت: حسین جان تمام مدارک یا حرف های که بر علیه اش دارم برای زمانی هست که باهم دوست و رفیق یا دشمن نبودیم، تازه اگر این شرایط هم نبود بازم چیزی نمی گفتم چون باید پا رو نفسم بگذارم تا بتوانم بهترین فعالیت را در مکان فرهنگی داشته باشم. من هم ازش یاد گرفتم و خدا راشکر یکبار هم راز کسی را برای فرد دیگر نگفتم و نخواهم گفت خیلی ها خواستند تا این صندوق راز ما را باز کنند ولی نتوانستند. حتی وقتی که طرف مقابل داشته بهم ضربه می زده بخدا گفتم خدایا خودت ببین من می توانم ولی انجام نمی دهم. والبته بگم تمام افرادی که مقابلم جبهه گیری کردند خودشون ضربه دیدند و خدا جوابشون را داد.
گاهی هم برای سرکار گذاشتن و البته با مشورت با یکی از مسئولین فرهنگی اطلاعات اشتباه به چند نفر دادم تا ببینم دوست و دشمن چه کسانی هستند، که البته متوجه اشتباه بودن این روش شدم و دیگر انجام ندادم.
دوستان اگر در اوج قدرت بخشیدید مرد هستید و دوست دار خانم مادر حضرت زهرا.
یا مثلا بنده یک کار اشتباهی در این موضوع کردم این بود که یکی از بچه ها یک سری اطلاعات بهم داد که باید پیش خودم نگه می داشتم و به روش های که خواهیم گفت حلش می کردم ولی رفتم به یکی از والدینش گفتم و ایشون هم خیلی ریلکس به بنده فرمودند: همش دروغه!!!!!! خواب حق داشتند فرزندش بود نمی توانست باور کند یا غرورش اجازه نمی داد.
حالا شما شاید بگید این کار درسته که و باید مشکلات بچه ها را با والدین به اشتراک گذاشت؛ بله حرف شما درست ولی بزارید بگم من با تمام والدین در ارتباط بودم و برای بچه هاشون کارنامه دینی و اعتقادی صادر می کردیم و برای والدین می فرستادیم.
ما هنوز پدر و مادر نشدیم متوجه نمی شویم که والدین فقط دوست دارند خوبی بچه هاشون را بشنوند، این بحث زیاد هست که بعدا بهش میپردازم، اگر یک بچه بدترین گناه را هم بکند بازم پدر و مادر باهاش مهربانی میکنند و اگر هم قهر بکنند قهر یا جریمه زودگذر می باشد.
خلاصه بنده نباید مشکل این بچه بصورت مستقیم با والدینش در ارتباط می گذاشتم باید با روش های همچون مشاوره یا این مسئله را با یکی از مسئولین فرهنگی مشورت می کردم حل می کردم، ولی بنده با این که والدینش حرفم را دروغ خواندند کارم را ادامه دادم برای بچه شون و نگفتم به من چه و فکر کنم موفق بودم.
در کار فرهنگی همیشه خدا مشورت داشته باشید به جان خودم کوچک نمی شوید ولی اگر بدونمشورت کاری کردید و ضربه هم خوردید هم شما ضربه خوردید هم کار فرهنگی و بقیه دوستان فرهنگی.
یک حرف دوستانه هم دارم برای کسانی که پا گذاشتند در میدان فرهنگی ،سعی کنید در اوج اوج اوج قدرت و به قولی مدرک داشتند ببخشید که نتایجش را در زندگانی خود خواهید دید، و آه شما هم گریبانگیر طرف مقابل خواهد شد که اگر باز هم بزگوار باشید آه هم نکشید مانند پیامبر رحمت و دوستی.
خدایش لذت دارد من که لذتش را چشیدم، اگر ما در اوج قدرت یا مدرک داشتن بخشیدم مطمئن باشید خدا هم در اوج گرفتاری و سردرگمی به کمک شما خواهد آمد.
 

نتیجه : رازداری
نظرات خودتان را با ما اشتراک بگذارید
یازهرا شعار ماست تا انتقام سیلی مادر

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن