شفاعت محرّک معصیت است!
انتشار: 10 آذر ماه 1395 ساعت 13:09 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ، وبلاگ  «ناصح امین» نوشت:

در نظر عدهای، اعتقاد به شفاعت موجب جرأت بر گناه در افراد شده و روح سرکشی را در گناهکاران ومجرمان زنده می کند؛ لذا اعتقاد به آن، با روح شریعت اسلامی و سایر شرایع سازگاری ندارد!

234

پاسخ

  اولًا: اگر چنین باشد « توبه » ،که بخشایش گناهان را در پی دارد نیز مایه تشویق به انجام دوباره گناه خواهد بود. در حالی که توبه  یکی از باورهای اصیل اسلامی و مورد اتفاق مسلمانان است.

ثانیاً: وعده شفاعت در صورتی مستلزم تمرّد وعصیانگری است که شامل همه مجرمان با تمام صفات و ویژگی ها شود و نسبت به تمام انواع عقاب و تمام اوقات آن جاری باشد …، ولی اگر این امور مبهم ونامعین شد که وعده شفاعت در مورد چه گناهانی و کدام گناهکار و در چه وقتی از قیامت است، هیچکس نمیداند که آیا  مشمول شفاعت می شود یا خیر؟ و لذا موجب تشویق بر انجام معاصی نخواهد شد. ( 1)

ثالثاً: با اندکی اندیشه در آیات قرآن و گفتار پیشوایان معصوم: روشن می شود که خداوند شرایط ویژهای برای شفاعت قرار داده است. خداوند می فرماید:

 (یَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَۀُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِیَ لَهُ قَوْلًا) (طه: 109)

در آن روز [قیامت] شفاعت هیچ کس سودی نمی بخشد، جز کسی که خداوند رحمان به او اجازه داده و به گفتار او راضی است.  برای خواندن متن کامل ادامه مطلب را کلیک کنید.

 

همچنین فرموده است: (ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ حَمِیمٍ وَ لا شَفِیعٍ یُطاعُ) (غافر: 18) برای ستمکاران نه دوستی وجود دارد ونه شفاعت کننده ای که شفاعتش پذیرفته شود. در روایتی از امام صادق (ع) آمده است: ( إنَّ شَفاعَتَنا لَنْ تَنالَ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاهَ. )(2) همانا شفاعت ما اهل بیت: به کسی که نماز را سبک بشمارد،نخواهد رسید.

روشن است که چنین شرایطی نه تنها سبب تشویق به انجام گناه نمی شود، بلکه انسان را برای دستیابی به طاعات به تلاش وا می دارد تا از شفاعت پیامبران و اولیای الهی برخوردار شود.

رابعاً: شفاعت نه تنها تشویق کننده گناه نیست، بلکه باعث امیدواری گناهکار به آینده خود می گردد و به این باور میرسد که می تواند سرنوشت خود را دگرگون سازد. کردار گذشته او سرنوشتی شوم و تغییر ناپذیر برای وی پدید نیاورده است و می تواند با یاری اولیای الهی و تصمیم راسخ بر فرمانبرداری از خداوند، ضمن تغییر سرنوشت خود، آیندهای روشن را برای خود رقم بزند. بدین ترتیب، اعتقاد به شفاعت نه تنها مایه گستاخی نیست، بلکه باعث می شود گروهی به این امید که راه بازگشت به سوی خداوند برای آنان باز است، به یاری اولیای خدا، آمرزش را بجویند، و با کنار نهادن سرکشی، به سوی حق بازگردند.

منبع: . -1 تفسیر المیزان، ج 1، ص 165  . -2 بحارالأنوار، ج 82 ، ص 235

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن