نشانه های ظهور حضرت مهدی (عج) در کلام امیر المومنین (ع)
انتشار: 24 خرد ماه 1394 ساعت 19:03 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ،وبلاگ «پایگاه مذهبی حضرت مهدی(عج)» نوشت:

z1xrwqpatp9qbt50nom0

شاید بتوان گفت که بیشترین مطالب مربوط به معارف امام زمان‏ علیه السلام که از زبان حضرت علی‏ علیه السلام نقل شده است به تبیین اوضاع آخرالزمان و وقایعی که در آن دوره پیش می‏آید اختصاص دارد. آن حضرت ضمن تشریح آن پیشامدها چگونگی مقابله با آن‏ها را نیز بیان می‏نمایند. این حوادث شامل مسایل فرهنگی و اجتماعی و اخلاقی و تربیتی و طبیعی می‏گردد. 

از آنجا که کم و بیش خیلی از این ویژگی‏ها در دوره ما حداقل در بعضی از عرصه‏ها به چشم می‏خورد، جهت آشنایی بیشتر و چاره اندیشی مناسب‏تر به مواردی از آن‏ها اشاره می‏شود. بدان امید که موجب تنبه و بیداری‏مان شده و از طریق آشنا شدن با این امور پیشاپیش تدابیری را اتخاذ کنیم که از عوارض منفی آن‏ها خود و جامعه‏مان را در امان نگه داریم.

 – یأتی علی النّاس زمان لا یُقَرَّبُ فیه الّا الماحِلُ و لا یُظَرَّفُ فیه الّا الفاجِرُ، وَ لا یُضَعَّفُ فیهِ اِلّا الْمُنْصِفُ، یَعُدّونَ الصَّدَقَه فیه غُرْما، و صِلهَ الرَّحِمَ مَنّاً، و العبادَهَ اسْتِطالَهً علی النّاسِ! فَعِنْدَ ذلِکَ یکونُ السُّلْطانُ بمشوَرَهِ الاِماءِ و اماره الصبیانِ و تدبیر الخِصیان. (1) 

روزی خواهد آمد که در آن سخن چین‏ها مقرّب خواهند شد و افراد بدکار، زیرک خوانده می‏شوند، افراد با انصاف را ناتوان به حساب می‏آورند، صدقه و انفاقِ در راه خدا را غرامت پندارند، و صله رحم و آمد و شد با خویشاوندان را با منّت انجام می‏دهند، و بندگی و اطاعت خدا را وسیله فخر فروشی برای مردم قرار می‏دهند. در چنین زمانی حکومت با مشورت زنان و امارت کودکان و تدبیر خواجه‏ گان انجام می‏گیرد.

روی اصبغ بن نباته عن امیرالمؤمنین ‏علیه السلام قال: سمعته یقول: یظهر فی آخرالزمان و اقتراب الساعه و هو شرّ الازمنه نسوه کاشفات عاریات متبرجات، من الدین خارجات، و الی الفتن مائلات، و الی الشهواتِ و اللّذّاتِ مسرعات، للمحرماتِ مستحِلّات، و فی جهنم خالدات. (2)

اصبغ بن نباته می‏گوید:

شنیدم که امیرالمؤمنین‏ علیه السلام فرمودند: در آخر الزمان که بدترین زمانهاست در موقعی که روز قیامت نزدیک شود زنانی ظاهر می‏شوند بدون حجاب، در حالی که زینت‏های آن‏ها پیداست در انظار عمومی رفت و آمد می‏کنند، آن‏ها از دین خارج می‏گردند (به احکام دینی پایبند نمی‏باشند) و به امور فتنه‏ انگیز وارد می‏شوند و به سوی شهوات و لذت‏جویی‏ ها روی می‏آورند، حرام‏های خدا را حلال می‏شمارند. اینگونه از زنان در جهنم خواهند ماند.

و فقهاؤهم یفتون بما یشتهونَ، و قُضاتُهُم یقولونَ مالا یَعْلمونَ و اکثُرهمْ بالزورِ یشهدونَ! من کان عنده دراهم کان موقّراً مرفُوعاً و من یعلمون انه مقلّ فهو عندهُم موضُوع (3)

فقیهان آخرالزمان طبق آنچه که دلشان بخواهد فتوا می‏دهند، و قاضی‏هایشان به چیزی که نمی‏دانند حکم می‏کنند و بیشتر آن‏ها به دروغ شهادت می‏دهند. کسی که پول دارد در نزد آن‏ها عزیز و محترم است، ولی شخصی که بی‏پول باشد در پیش آن‏ها زبون و حقیر است.

عن النزال بن سبره قال خطبنا علیّ‏بن ابیطالب‏علیه السلام فحمد اللّه و اثنی علیه، ثم قال: سلونی ایها الناس قبل ان تفقدونی ثلاثاً فقام الیه صعصعه بن صوحان، فقال: یا امیرالمؤمنین! متی یخرج الدجّال؟…فقال‏علیه السلام احفظ! فان علامه ذلک اذا امات الناس الصلاه، واضاعوا الامانه و استحلّوا الکذب، و اکلوا الربا، و اخذوا الرّشا، و شیّدوا البنیان و باعوا الدین بالدنیا و استعملوا السفهاء و شاوروا النساء، و قطعوا الارحام، و اتّبعوا الاهواء و استخفّوا بالدماء و کان الحلم ضعفاً، و الظلم فخراً… (4)

نزال‏بن سمره می‏گوید: علی‏بن ابیطالب‏ علیه السلام برای ما خطبه ‏ای خواند و خداوند را حمد گفته و ستایش کرد، سپس فرمود: قبل از آنکه من از میان شما بروم از من سؤال کنید (این جمله را سه مرتبه تکرار کرد) در این موقع صعصعه بن صوحان از جای خود بلند شد و گفت: یا امیرالمؤمنین! دجال در چه زمانی خروج می‏کند؟…حضرت فرمود: آنچه را می‏گویم به خاطر بسپار! دجال وقتی ظهور خواهد کردکه مردم نماز را ترک کنند و امانت را ضایع سازند و دروغ گفتن را مباح شمارند و رباخواری کنند و رشوه بگیرند و ساختمان‏ها را محکم سازند و دین را به دنیا بفروشند و سفیهان را به کار بگمارند و با زنان مشورت نمایند (در آن مواردی که خارج از عهده آنهاست) و صله ارحام را قطع کنند و از هوی و هوس‏ها پیروی کنند و خون یکدیگر را ناچیز بشمارند. حلم و بردباری را نشانه و علامت ضعف و ناتوانی بدانند و ستم را افتخار به حساب آورند. 

عن علی ‏علیه السلام قال: یأتی علی الناسِ زمان همّتُهم بطونهم، و شرفُهُم متاعهم و قبلتهم نساؤهم و دینهم دراهمهم و دنانیرهم، اولئک شرار الخلق، لا خلاق لهم عنداللّه. (5)

امیرالمؤمنین‏ علیه السلام فرمودند: برای مردم زمانی خواهد آمد که در آن زمان همّت و هدف آن‏ها شکمشان خواهد بود. شرف و اعتبارشان به کالا و اموالشان بستگی دارد. قبله آن‏ها زنانشان و دینشان درهم و دینارشان (پولشان) است. آن‏ها بدترین مردمند که در نزد خداوند بهره و سهمی برای آن‏ها نیست.

عن علی‏ علیه السلام قال: یاتی علی الناس زمان لا یتبع فیه العالم و لا یستحیی فیه من الحلیم و لا یوقّر فیه الکبیر و لا یُرحَمُ فیه الصغیر یقتل بعضهم بعضاً… (6)

علی بن ابیطالب‏ علیه السلام فرمودند: برای مردم زمانی می‏آید که در آن زمان از عالم پیروی نمی‏شود و از افراد صبور و با حلم حیا نمی‏کنند (او هر اندازه در مقابل بدی مردم حلم نشان می‏دهد آن‏ها حیا نمی‏کنند) در آن دوره بزرگ را گرامی نمی‏دارند و به کوچک رحم نمی‏کنند. بعضی از مردم بعض دیگر را به قتل می‏رسانند… (مردم همدیگر را بدون دلیل می‏کشند)

عن عاصم بن ضمره عن علی‏علیه السلام انه قال: لتملانّ الارض ظلما و جوراً حتی لا یَقُولَ اَحَد اللّه الاّ مستخفیاً، ثم یاتی اللّه بقومٍ صالحین یملَؤُونها قِسطاً و عدلاً کما مُلِئَتْ ظلماً و جوراً. (7) 

عاصم بن ضمره از حضرت علی‏ علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمودند: [در آخر الزمان] زمین پر از ظلم و ستم خواهد شد به گونه‏ای که حتی یک نفر لفظ اللّه را بر زبان جاری نخواهد کرد مگر در نهان، بعد از این دوره است که خداوند مردم صالحی را خواهد آورد که زمین را پر از عدل و داد کنند همان گونه که پیش از آن پر از ظلم و ستم شده است. 

 ان بین یدی القائم ‏علیه السلام سنین خدّاعه یُکَذَّبُ فیها الصادق و یصدّق فیها الکاذِبُ و یُقَرّبُ فیها الماحِلُ و ینطق فیها الرُّویَبْضَهُ قلت و ما الرُّویَبْضَهُ و ما الماحِلُ؟ قال: او ما تقرؤون القرآن قوله و هو شدیدُ المِحال قال: یُریدُ المکر، فقلتُ و ما الماحِلُ؟ قال: یرید المکّارَ. (8)

 حضرت علی‏ علیه السلام می‏فرمایند: قبل از قیام قائم سال‏های پر خدعه و نیرنگی در پیش است، در این سال‏ها راستگویان دروغگو شمرده می‏شوند در عوض دروغگویان راستگو شناخته می‏شوند، در این سال ماحل تقرب پیدا می‏کند و رویبضه در سخن گفتن پیشقدم می‏گردد.

 راوی می‏گوید: عرض کردم ماحل و رویبضه به چه کسانی گفته می‏شود؟ حضرت فرمودند: مگر در قرآن نخوانده‏ای که خداوند می‏فرماید:

 و هو شدید المحال قال‏ علیه السلام: یرید المکر فرمودند: منظور از ماحل آدم مکاری است که به وسیله مکر زیاد مردم را به خود متوجه می‏کند.

 تذکر: در این روایت رویبضه معنی نشده است در جای دیگر به مناسبتی پیامبر اکرم ‏صلی الله علیه و آله می‏فرمایند: رویبضه الرجلُ التّافِهُ ینطقُ فی امر العامّهِ 

یعنی مرد حقیر و بی شخصیتی که علی رغم عدم شایستگی، در امور عامّه مردم دخالت می‏کند و به جای آن‏ها اظهار نظر می‏نماید.


(1). نهج‏البلاغه فیض الاسلام، حکمت 98ص 1132.


(2). منتخب‏الاثر، ص 426ح 4 ط مکتبه الصدر.

(3). بشارهالاسلام، ص 80 ط دار الکتب الاسلامی؛ الزام الناصب، ص 185ط مؤسسه مطبوعاتی حق بین، با کمی اختلاف، به نقل از روزگار رهایی.

(4). بحارالانوار، ج 52 ص 192و 193.

(5). بحارالانوار، ج 52 ص 192و 193 کنزالعمال، ج 11ص 192ح 31186.

(6). کنزالعمال، ج 11ص 192 ح 31187.

(7). بحارالانوار، ج 51 ص 117 منتخب الاثر، ص 484.

(8). غیبت نعمانی، ص 278.

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن