شهیدی که طبق قول به پدر، جنازه‌اش ۴۵ روزه به خانه برگشت
انتشار: 21 مرد ماه 1394 ساعت 23:05 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ،وب سایت «هوران» نوشت:

گذر از میدان مین به سلامت با یک سجده؛

 

شهیدی که طبق قول به پدر، جنازه‌اش ۴۵ روزه به خانه برگشت

 

محمد صادق فهیمی برادر شهید محمد جواد فهیمی و همرزم دو شهید عبدالحسینی و صاحب الزمانی خاطراتی از سه شهید بیان کرد و گفت: جنازه شهید صاحب الزمانی طبق قول داده شده به پدرش دقیقا سر ۴۵ روز به خانه برگشت.

 

هوران: محمد صادق فهیمی قوچانی برادر کوچکتر طلبه شهید و جاوید الاثر محمد جواد محمد حسن زاده فهیمی است که خاطرات خود از برادر شهیدش به همراه خاطرات از همرزمی با طلبه شهید محسن صاحب الزمانی و سردار شهید حسین عبدالحسینی را که همگی از شهرستان قوچان برای دفاع از اسلام اعزام جبهه‌های حق علیه باطل شدند، را برای زنده نگه داشتن نام و راه شهدا به رشته تحریر درآورده است.

 

به عقیده وی در این زمان که جوانان از همه سو در هجوم امواج تخریب کننده ضد دینی قرار دارند، ذکر نام و یاد شهیدان به عنوان الگوهای ملموس که در همین جامعه زندگی کردند و خالصانه جان خود را در دفاع از اسلام و ایران اسلامی تقدیم کردند، جامعه و جوانان را بیمه کرده و راه و سبک زندگی اسلامی را به تصویر می‌کشد.

 

شهید محسن صاحب الزمانی و شهید حسین عبدالحسینی مانند دو عاشق همیشه با هم بودند، اولی طلبه غواص و تخریب چی میدان مین و عارف بالله و دومی رزمنده فرمانده و غواص و تخریب چی بودند. این دو دوره زیارت آل یاسین را در قوچان راه‌اندازی کردند و هنوز آن دوره بر قرار است که شبهای جمعه در خانه افراد برگزار می‌شود و حاصل آن تقدیم دو شهید یاد شده و اکنون دهها نفر که در آن دوره تربیت شدند و درس خواندند و دکتر ومهندس و تحصیل کرده شدند و به کشور اسلامی خدمت می‌کنند.

 

شهید طلبه و پزشک یار و امدادگر جبهه‌های حق محمد جواد محمد حسن زاده فهیمی (فرزند مرحوم حاج شیخ شکرالله که در فراق فرزند شهیدش در روز شهادت حضرت زهرا و در مراسم پیاده روی عزاداری به لقاء الله پیوست) چنان شیفته خدا بود که هنوز بعد از 32 سال حتی جنازه‌اش از جبهه بر نگشته است و پد رو مادرش هم بعد از عمری چشم به راهی به دیدار حق شتافتند.

 

محمد صادق فهیمی در مقدمه این یادداشت نوشت: ایثارگری و شهادت طلبی جایگاه رفیعی است که هر کس را توان راهیابی به آن نیست. حکایت ایثارگری و شهادت طلبی حکایت سیر و سلوک عاشقانه و عارفانه است و منزل به منزل می رود تا به مقصد نهایی، یعنی وصال حضرت دوست برسد.

 

البته آن کس که طعم شیرین ایمان و عمل صالح را نچشیده باشد، به مقام ایثار حقیقی و شهادت در راه خدا نمی رسد. با این وجود، حرکت در این میدان، با سرعت فوق العاده ای در به ثمر رسیدن میوه آن، یعنی وصال حضرت دوست و تنعم نزد او همراه است، به عبارتی شهادت در راه خدا از نوع عرفان و وصال زود بازده است، عارف، برای وصال حضرت دوست سالها باید به سیر و سلوک، اعتکاف و چله نشینی و ذکر و توسل و توجه مدام مشغول باشد، اما ایثارگر جان، و شهید راه خدا، با حماسه عاشقانه و عارفانه اش، راه صد ساله را یک شبه می پیماید.
با خویش می گفتم یا آدمی خود باید کاری کند تا ماندگار شود و یا برای آنهایی کار کند که ماندگار شدند. به قول معروف «آنها که رفتند کاری حسینی کردند و ما که مانده ایم باید کاری سجادی و زینبی کنیم.» و اکنون میدانی دیگر به پهنای تاریخ، در پیش روی ماست.

 

زمانی می گفتند: “هر که دارد هوس کرببلا بسم الله/ هر که دارد به سرش عشق و صفا بسم الله” و شهدا با این زمزمه رفتند تا بیکرانها، کبوترانی که عقاب وار پریدند و عاشقانه به دوست لبیک گفتند.

 

و امروز، رهروان، را مِیدانی دیگر پیش رو و ندایی دیگر در گوش است؛ میدان حفظ ارزشها و پاسخگویی به ندای “هل من ناصرِ” شهدا. که مدام از ما می پرسند: بعد از ما چه کردید؟”
و چه زیبا فرمود رهبر فرزانه ما که: “زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست”!
بی شک، این رسالت بعد شهدا بر دوش تک تک ماست! نکند در قبال این رسالت عظیم و پاسداشت یاد و خاطره شهدا که همچون ستارگانی در آسمان و چشمه هایی نورانی در زمین می درخشند بی تفاوت باشیم.

 

upload_1433855347_0

 

و روزی چشم بگشاییم که در برابر این سؤال شهدا (بعد از ما چه کردید؟) نه پاسخی داشته باشیم و نه فرصتی برای جبران./ مشرق

 

خاطراتی از شهدای قوچان
1. طلبه و پزشک یار شهید محمد جواد فهیمی (تولد 1346 قوچان – شهادت 1362عملیات خیبر)

 

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن