سیزده بدر…
انتشار: 12 فرو ماه 1394 ساعت 22:01 دیدگاه ها: ۲ تا

سیزده بدر از جشن های نوروزی است. در تقویم‌های رسمی ایران این روز ، روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است.برخی بر این باورند که در روز سیزده بدر باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند. بعد از سیزده به در، جشن های نوروزی پایان می پذیرد.

تاریخچه ی سیزده بدر

پیشینه ی جشن نوروز را از زمان جمشید می دانند درباره ی سیزده به در (سیزده بدر) هم روایت هست ://جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز (سیزده بدر)را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند//

در فرهنگ ایرانی، هیچ یک از روزهای سال «نحس» و «بدیمن» یا «شوم» شمرده نشده، بلکه چنانچه می دانیم هر یک از روزهای هفته و ماه نام هایی زیبا و در ارتباط با یکی از مظاهر طبیعت یا ایزدان و امشاسپندان داشته و دارند، و روز سیزدهم هر ماه خورشیدی در گاهشماری ایرانی نیز «تیر روز» نام دارد که از آن ِستاره ی تیشتر، ستاره ی باران آور می باشد و ایرانیان از روی خجستگی، این روز را برای نخستین جشن تیرگان سال، انتخاب کرده اند.

همچنین در هیچ یک از متون کهن و هیچ دانشمند و نویسنده ای، از این روز (سیزده بدر)به بدی یاد نکرده اند بلکه در بیشتر نوشتارها و کتاب ها، از سیزدهم نوروز با عنوان روزی فرخنده و خجسته نام برده اند.

شیوه های برگزاری و مراسم سیزده بدر

شیوه های برگزاری مراسم و آداب سیزده بدر بسیار متفاوت و گسترده می باشد اما می دانیم سیزدهم فروردین تیشتر روز می باشد (تیشتر: ایزد باران آور و نوید بخش سال نیک)و آغاز نیمسال دوم زراعی، و مردمان ایرانی برای نیایش و گرامیداشت تیشتر، ایزد باران آور و نوید بخش سال نیک به کشتزارها و مزارع خود می رفتند و در زمین تازه روییده و سرسبز و آکنده از انبوه گل و گیاهان صحرایی به شادی و ترانه سرایی و پایکوبی می پرداختند و از گردآوری سبزه های صحرایی خوردنی و پختن انواع  آش محلی و خوراکی های ویژه ،. گره زدن سبزه و گشودن آن ،بخت گشایی…از مراسم های روز سیزده بدر هستند.

بازی های گروهی، ترانه ها و رقص های دسته جمعی، گردآوری گیاهان صحرایی، خوراک پزی های عمومی، بادبادک پرانی، سوارکاری، نمایش های شاد، آب پاشی و آب بازی بخشی از این آیین هاست که ریشه در باورها و فرهنگ اساطیری دارند. از جمله شادی کردن و خندیدن به معنی فروریختن اندیشه های پلید و تیره، روبوسی نماد آشتی، به آب سپردن سبزه ی سفره ی نوروزی نشانه ی هدیه دادن به ایزد آب «آناهیتا» و گره زدن علف برای شاهد قرار دادن مادر طبیعت در پیوند میان زن و مرد، ایجاد مسابقه های اسب دوانی که یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشک سالی است.

اهالی با فرهنگ روستای النگ  همیشه  به طبیعت احترام گذاشته و می گذارند و به همین علت نیز 13 فروردین هر سال عاشقانه  خودرا در دامان طبعیت قرار میدهند. مردم النگ هیچگاه روزی را نحس نمی شمارند بلکه روز سیزدهم فروردین را روزی برای احترام به طبیعت و نعمتهای آن می دانند و آن را روز همدلی با طبیعت می انگارند. و زیبای زندگی خویش را در طبیعت و نوای زیبا آن سپری می کنند.

سیزده بدرِ گذشته گان  ما، روزی برای طلب باران فراوان در سال جدید، گرامیداشت و پاکیزگی طبیعت و سرزمین مقدس آنان بوده است.

کاری نکنیم  برای سپندارمذ ایران، برای ایزدبانوی زمین سرسبز، هیچ روزی غم انگیزتر از سیزده بدر امروزی ما ن باشد.سیزده بدر روز ویرانی و تباهی طبیعت است

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

2 نظر به "سیزده بدر…"

  1. حال و هوای این روزهای آبشار و پارک جنگلی شیرآباد فندرسک+تصاویر

    http://www.absharnews.ir/?p=5401

نظر دادن