حسبى من سؤالى علمه بحالى
انتشار: 17 فرو ماه 1394 ساعت 21:01 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ، وب سایت «مدینه فاضله» نوشت:

وقتى که نمرود حضرت ابراهیم (علیه السلام) را در آتش انداخت، ملائکه آسمان ها به گریه در آمدند ؛ جبرئیل عرض کرد خدایا! در روى زمین یک نفر تو را پرستش مى کرد و حالا دشمن بر او مسلط شده ؛ خطاب شد من هر وقت بخواهم او را اعانت و یارى مى کنم.

ملائکه عرض کردند، پروردگارا پس اذن بده ما به یارى او بشتابیم ؛ از طرف حضرت حق خطاب شد بروید، اگر اذن داد او را یارى کنید.

13920613_0123795

ملکى که موکل آب بود آمد، ملائکه اى که موکل باد و خاک و آتش بودند آمدند عرض کردند: اى ابراهیم اجازه بده تو را نجات دهیم و دشمنان تو را هلاک کنیم، حضرت ابراهیم اجازه نداد.

جبرئیل آمد عرض کرد: اى ابراهیم آیا حاجتى دارى ؛ حضرت ابراهیم فرمود: حاجتى دارم ولى به تو ندارم.

جبرئیل گفت: به آن کس که دارى بگو ؛ حضرت ابراهیم فرمود: حسبى من سؤالى علمه بحالى.

 

ما کار خود بیار گرامى گذاردیم    /     گر زنده سازد بکشد راءى راءى اوست
ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست  /    از حضرت کریم تمنا چه حاجت است

 

فرمود او خودش از حال من مطلع است غافل نیست:

أُفَوِّضُ أَمْری إِلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِبادِ (سوره غافر آیه 44)

 

خطاب شد اى آتش بر ابراهیم سرد و سلامت شو:

قُلْنَا یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَىٰ إِبْرَاهِیمَ (سوره الأنبیاء آیه 69)

 

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن