بحـر طـویل | در منقبت شاه ولایت، امام علی(ع)
انتشار: 12 ارد ماه 1394 ساعت 12:02 دیدگاه ها: هيچ

به گزارش گلستان بلاگ،وب سایت «اشراق» نوشت:

بشنو ای شیعه کنون شمّه ای از منقبت شیر خدا،صهر1 پیمبر،علی آن ساقی کوثر،ولی الله غضنفر،شه اقلیم ولایت،دُر دیهیم2 هدایت،مه افلاک کمال،اختر اقبال و جلال،آنکه محیطِ کرم و پادشه محترم و مولدش اندر حرم و سید و سالار امم باشد و فرزند ابوطالبِ فرخنده مناقب،اسدالله یدالله،بتول است ورا همسر و سبطین رسولش دو پسر،آنکه بلافصل وصیِ نبی و نایب خاصش بود اول ز امامان مبین است،که با تخت و نگین است،دگر حبل متین است و در کعبه صدف،شحنه ی ایوان نجف،قدوه ی اقطاب سلف،مخزن اسرار شرف،پادشه من عرف و لو کشف و نور فروزنده و یکتاگهر از جوهر ارزنده که از یُمن نفس مرده ی پوسیده کند زنده و از فیض نظر غیرت خورشید و سها3 را.

***

هست منقول که آن زوج بتول و وصی خاص رسول و شه اورنگ قبول،آنکه نبی لحمک لحمی به حقش گفته و بس گوهر مداحی وی سفته و هم آیت تبلیغ به شأنش شده نازل،به غدیر خم و در بیعت او آمده مردم به یکی روز به مسجد شده بر منبر و می گفت: سلونی که یکی سائلش مسکن جبریل بپرسید نظر کرد شه و دید به سوی فلک و خیل ملک،مشرق و مغرب همه آفاق بفرمود تو خود روح امینی که درین بزم مکینی،به همان لحظه نهان شد ز نظر سائل و یاران متعجب شده گفتند: بفرما که چه سرّ است،علی گفت: الهی که همین شخص ز جبریل بپرسید و مکانش نظر افکنده بدیدم ملکوت همه اطباق سماوات،دگر جمله زمین و طبقات انفس و آفاق،ندیدم اثرش گشت عیان آنکه خودش روح امین است،خبر دادم و او گشت ز هر دیده نهان تا که ازین معجز و هم کشف و کرامت کند آگاه شما را.

***

حیدرا! صفدر لشکرشکنا! بوالحسنا! ای که ز شمشیر دو سر،ملت اسلام عیان ساختی و رایت ایمان تو برافراختی و تاختی آن دُلدُل4 صرصر روش برق وش اندر صف هیجا و به میدان وغا5 گرم پی رزم اعادی به همه کشور و وادی و شکستی تو به هر حمله ی مردانه بسی لشکر و بستی سد بربر،به مثل سد سکندر و در بئر علم کرده دلیرانه مصافی که شدت دیو مسخر،زد و انگشت ز جا کنده در خیبر و پل ساخته بر معبر و بس شیردلان را ز شجاعان عرب طعمعه ی شمشیر نمودی و در افکنده ز مرکب،ز غضب حارث و مرحب،شده مقتول حسامُ تو هشام و پس از آن جبله و هم عمر و دگر عنتر و پس عمرک بن عبدودِ کافر و زان ضرب ثواب ثقلین است تو را هم اُحد و بدر و حُنین است تو را فتح حرم،کسر صنم،سیف و علم،حُسن شیم،جود و کرم،لوح و قلم،جمله تو را هست مسَلَم،تویی آن کس که به جان کرد مواسات رسول دو سرا را.

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن