انگیزه قیام امام حسین (علیه‌السلام) چیزی جز اصلاح امّت نبود
انتشار: 11 مهر ماه 1396 ساعت 20:07 دیدگاه ها: هيچ

گلستان بلاگ منتشر کرد:

آیا ممکن است این قیام، هدفی غیر الهی داشته باشد؟ به نظر می‌رسد هدف امام حسین (علیه السلام) باید بسیار بزرگ و عالی باشد که حاضر شد حتی فرزند شش ماهه خود را قربانی کند، این هدف قطعاً احیاء دین خداست که از هر چیزی مهم‌تر و عالی‌تر است و به قدری مقدّس است که بسیاری از انبیاء نیز به خاطر آن به شهادت رسیدند.

04

سال بعد از امامت امام حسین (علیه السلام) یزید به خلافت جامعه اسلامی رسید و بسیاری از مردم با وی بیعت کردند؛ چهره یزید با پدر خود؛ معاویه بسیار متفاوت بود، او اصلا به دین و دیانت و حتی ظاهر شریعت اهمیتی نمی‌داد و تنها به فکر شهوت‌رانی و عیش و نوش خود بود؛ او مردی سگ‌باز، میمون‌باز، شراب‌خور، بسیار شهوت‌ران و… بود که اصلا به دین و شریعت اهمیتی نمی‌داد، پس با وجود او و خلیفه بودن او، حتی ظواهر دین و اسلام در خطر عظیمی قرار می‌گرفت؛ به همین خاطر است که حضرت، بعد از این‌که یزید به خلافت رسید فرمود: «وَ عَلَى الاِسْلَامِ السّلَامُ اِذْ قَدْ بَلِیَتِ الْاُمَّهُ بِرَاعٍ مِثْل یَزِِید: آن‌گاه که امت، گرفتار حاکمی چون یزید گردد، باید فاتحه اسلام را خواند».(1)
با این اوصاف، دیگر درنگ جایز نبود و حرکت ابی‌عبدالله الحسین (علیه السلام)‏ شروع شد؛ اتفاقا به خاطر جایگاه رفیع حضرت در میان مردم، حرکت ایشان، حال یا بیعت کنند یا قیام، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، بنابراین این قیام یا بیعت، بازتاب بسیار گسترده‌ای در میان مردم داشت و به منزله تایید یا عدم تایید تلقی می‌شد.
یزید نیز از این مطلب آگاه بود و به محض به خلاقت رسیدن، طی نامه‌ای از والی مدینه خواست که از حضرت بیعت بگیرد، و گفت اگر امام (علیه السلام) بیعت نکرد، ایشان را به قتل برسان و سر او را برای ما بفرست. امام حسین (علیه السلام) با دیدن این اوضاع و احوال، حرکت خود را شروع و برای فرار از بیعت و اعلام انزجار از دولت یزید، شبانه از مدینه خارج شدند و به سمت مکه حرکت کردند و در آن‌جا برای چند ماه سکونت گزیدند.

شروع اختلافات ابی‌عبدالله (علیه السلام) با یزید، از همان روز اول و به خاطر بیعت و خلافت خود یزید بود و تنها عاملی که باعث شد حضرت حرکت کند و قیام خود را شروع کند «امر به معروف و نهی از منکر» و اصلاح امت بود.

حضرت با تدبیری عالی مکه را برای سکونت انتخاب کرد، زیرا ایام حج نزدیک بود و مسلمین از اقشار مختلف و از تمام بلاد اسلامی برای حج می‌آمدند، بهترین فرصت برای رساندن پیام انزجار از دولت، برای حضرت بود؛ لذا ایشان تا لحظات پایانی اعمال حج، در مکه ماندند. سپس حج را رها کرده و به سمت کوفه حرکت کردند، همین حرکت حضرت، خود نیز نوعی تدبیر عالمانه و زیرکانه بود، زیرا همه منتظر حضور ایشان در اعمال پایانی بودند که به ناگهان متوجه شدند فرزند رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مکه را ترک کرده و همین امر، باعث کنجکاو شدن مردم و تحریک بیشتر آن‌ها شد.
از این به بعد حرکت حضرت، رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفت؛ تا آن زمان تنها سخن از این بود که ابی‌عبدالله بیعت نمی‌کند، اما از این به بعد سخن از این است که حضرت، قیام کرده و بر علیه یزید فاسد، به پا خواسته و اصل حکومت او را مشروع نمی‌داند؛ بنابراین حرکت به سمت کوفه بسیار مهم و ارزش‌مند بود و با تمام حرکت‌ها فرق می‌کرد. پس شروع اختلافات ابی‌عبدالله (علیه السلام) با یزید، از همان روز اول و به خاطر بیعت و خلافت خود یزید بود و تنها عاملی که باعث شد حضرت حرکت کند و قیام خود را شروع کند «امر به معروف و نهی از منکر» و اصلاح امت بود.

آیا ممکن است این قیام، هدفی غیر الهی داشته باشد؟ به نظر می‌رسد هدف امام حسین (علیه السلام) باید بسیار بزرگ و عالی باشد که حاضر شد حتی فرزند شش ماهه خود را قربانی کند، این هدف قطعاً احیاء دین خداست که از هر چیزی مهم‌تر و عالی‌تر است و به قدری مقدّس است که بسیاری از انبیاء نیز به خاطر آن به شهادت رسیدند.

اما برخی مغرضانه یا ناآگاهانه می‌خواهند، این هدف را تغییر داده و در واقعه عاشورا تحریف معنوی ایجاد کنند، لذا با بیان داستان‌هایی که صحت آن‌ها مورد شک و تردید است و در منابع معتبر نقل نشده‌اند، می‌خواهند این هدف امام حسین (علیه السلام) را مخدوش کرده، جنگ میان حضرت و یزید را یک جنگ و درگیری شخصی و کاملا معمولی جلوه دهند؛ برای این کار، داستان‌هایی عجیب و غریب را ساخته و بیان می‌کنند که با هیچ عقلی سازگاری ندارد، به طور مثال گفته‌اند: جنگ میان آن‌ها به خاطر یک زن بوده که هم حضرت و هم یزید خواهان او بوده‌اند، یا این‌که می‌گویند حضرت به کاروانی که حامل اموال یزید بوده حمله کرده و یزید هم از او انتقام گرفته است.
در پاسخ به این گونه مطالب باید گفت:
▪️اولا: سند این نقل‌ها معتبر نیست؛
▪️ثانیا: امام معصوم که از هر گونه پلیدی مبرّا است و هرگز چنین اعمال زشتی را انجام نمی‌دهد؛
▪️ثالثا: اصلا عاقلانه نیست که حضرت به خاطر رسیدن به یک زن، یا غارت اموالی ناچیز، خود و پسران و برادران خود را قربانی کند و زن و بچه‌های باقی مانده هم به اسارت برده شوند، هیچ آدم عاقلی چنین معامله‌ای را انجام نمی‌دهد، تا چه رسد به امام معصوم.
بنابراین قضاوت را به اندیشه‌های بیدار و آزاد می‌گذاریم، که آیا ممکن است این قیام، هدفی غیر الهی داشته باشد؟ به نظر می‌رسد هدف امام حسین (علیه السلام) باید بسیار بزرگ و عالی باشد که حاضر شد حتی فرزند شش ماهه خود را قربانی کند، این هدف قطعاً احیاء دین خداست که از هر چیزی مهم‌تر و عالی‌تر است و به قدری مقدّس است که بسیاری از انبیاء نیز به خاطر آن به شهادت رسیدند.


منبع:
کانال نشر معارف قرآن و حدیث

صفحه ما در اینستا گرام https://www.instagram.com/golestanblog/

https://twitter.com/golestanblog آدرس توییتری ما

گروه تلگرامی گلستان بلاگ    https://t.me/joinchat/AAAAAECk6fQ17SlVhnADIA

به اشتراک بگذارید

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
  • Google Plus
  • Print
نظرات

نظر دادن